Magnus Gaefgen ji malbeteke halxweş bû. Bavê wî endazyar û dayika wî perwerdekar bû. Di wê dema ku li Almanyayê karesat derkeve holê wî li zanîngehê dadnasî dixwend.
Gaefgen ê em behsê dikin, ew demek bû fêrî jiyaneke luks bûbû. Li rêbazekî digeriya ji bo ku jiyana xwe ya luks berdewam bike.
Biryar da zarokekî bi navê Jackob von Metzler birevîne. Malbata Jackob dewlemend bû. Bavê wî li Frankurt a paytexta aborî ya Ewropayê li bankayekî di cihekî payebilind de dixebitî.
Gaefgen ji ya xwe nehat xwarê û Jackob revand. Ji malbatê jî mîlyonek Euro pere ji bo berdana wî xwest.
Malbatê bi haydarkirina polîsan re pere gihandin wî cihê ku Gaefgen destnîşan kiribû. Pere radest kirin. Li şûna wekî soza dayî Jackob serbest berde, wî çû otomobîlek kirê kir û berê xwe da balafirgehê, ji bo rasterast bi wan peran bi hevala xwe re biçe betlaneyê. Polîs ji xwe êdî bûbû siya wî. Ew di parka balafirgehê de girtin.
Ji bo malbatê û polîsan saetên mayîn û nemanê yên Jackob bûn. Gaefgen nedixwest bibêje wî Jackob li ku derê veşartiye.
Çîroka navdar a li Almanyayê bi navê “Doza-Daschner” tê nasîn û piştre bû dokumentar û fîlm, ji vir û pê de dest pê dike.
Cîgirê Serokê Polîsê Frankfurtê Wolfgang Daschner û komîserê beşa kirîmînalî Ortwin Ennigkeit îfadestandina Magnus Gaefgen girtin ser xwe.
Lê belê îfadestandina wan bi serê xwe bû sedema dozvekirina li her du polîsan û navê wan kete nav dîrokê.
Li gor Magnûs Gaefgen Cîgirê Serokê Polîs Daschnar gotibû wî ku ew di cih de nebêje Jackob li ku ye, ew ê “êşeke wilo bi wî bide kişandin ku qet bi serê wî nehatiye. Ji bo vê yekê jî niha polîsek bi helîkopterê di rê de ye…” Li gor îdîaya wî, polîsan di ser de jî jê re gotibûn eger ew cihê Jackob lê veşartiye nebêje “ew ê wî bikin hucreyeke ku du reşikên qerase ên kêfa wan bi seksa bi wî were…”
Cîgirê Serokê Polîs Deschnar ev îdîa herdem red kirin û got ku ji bo demildest bizane Jackob li ku ye û jiyana wî nekeve metirsiyê, wî bang li wijdana Gaefgen kiriye û gotiye, “Eger tu nebêjî Jacob li ku ye û tiştek pê were, tu caran rû û çavên wî zarokî dê ji ber çavên te neçin.”
Di îfadeya heman rojê de Gaefgen cihê ku Jackob li wir veşartibû ji polîsan re got. Lê Jackob êdî nedijiya. Ji ber roja Gaefgen ew revandibû, xeniqandibû.
Lê doza revandina Jackob ma di bin siya doza ku Gaefgen li her du polîsan vekiri bû. Îdîaya polîsan tehdîd li wî kiriye bû sedema dozeke ku li Almanyayê nav bide. Mehkemê di dawiya gelek rûniştinan de giha wê qenaetê ku Gaefgen di îdîayên xwe de mafdar e û polîsan xwestiye bi şantajê îfadeya wî bigirin.
Li ser vê yekê Cîgirê Serokê Polîsê Frankfurtê Wolfgang Daschner 90 roj û komîserê beşa kirîmînalî Ortwin Ennigkeit 60 roj cezayê girtîgehê xwarin. Dûre ev ceza wergerandin pereyan.
Ez di dawiyê de vegerim sedema ka çima min di vê nivîsê de cih da vê doza ku ketiye nav di dîroka Almanyayê; Jackob di sala 2002’yan hat revandin. Di 2003’yan de Gaefgen bi cezayê heta hetayê ji ber kuştinê hat cezakirin. Doza li her du polîsan hat vekirin û encama wê li jor hatiye nivîsandin di 2004’an de qediye. Em jî niha di dawiya 2016’an de dijîn. Dev ji îfadewergirtina bi şantajê berdin, roj naçe ku li Rojhilata Navîn, Tirkiye û bakurê Kurdistanê mirov di îşkenceyan re derbas nebin û neyin kuştin.
.jpg)
.jpg)
