yeqîn h.

                                   Li dû şeva MAHABAD'ê

Şeva te bi xêr xweha şevê –wekî ku sibeha te! Tu xweha şevê, ez birayê birînê li vî derengî; li vê şeva ku peyv derdev e -û helbet derî û dûrî hîç jî ne li hev e! Êşa te daye dil û min evdalî koça xwe daye ser mil; derb qelp bike jî ez ê dil biajom ber! Te go erê Cana ber vî canî? Çendîn jî dûr bin ji hev derî û dil, rojek tê, rojek tê û hêvî pê re… bêxem razê û binive tu; ku vede jî bi eniya te lêvên min!
Ji “tarîka şeva hîcran” (1) ve ye min dest bi vê elîfbêtkê kiriye.  Ji wê Êvara Biyan ve ye, nermik nermik li ber serê şevê ji derengmanê re dilorînim. Erê çû, belkî mam ji Êvarê, lê min hê dil li dû ye -bêveger. Qewmê min pir xêr dît ji serhişkiya xwe!  
Tu dinivî vêga -mezin dibî… Xeman mexwe -xem xirab in, xew ne tayê mirinê ye canecan, çîrokeke ev ji çîrokên Fata Hewê ku ji bilî min kesî guh lê ne dêra -lew nav li min ma yeqîn!.. lê tu, caran yeqîn meke ji çîrokan, li xewna xwe hilê.   
Mista te nedawî, eniya te morî morî, “por tarî wekî şev” (2)  Wekî ku avê lê xwendibe ye rûyê te, wekî ku nûr lê dapalî be wisa asûde, wisa jî keder ji xwe berdayî.. -ma ne min dil da kedera te!? Wisa jî ozan “dil dabû mewîjka çavan...” (3)
Û ax, ax çi jî bêhavil e, Evîn; ew henaseya dilodîn, “derdê me derdekî giran, evîna me evîneke kurmancî!..” (4) Ma ne te digot “em dereng man ji hev re” can û dil? Tiştekî wisa ye DÛR, pişka li navikê ye -dûrî şînî ye; bi derengî be jî ez di vê giham!
Siya min radikişe li ben û dîwêr, ne ez bi serî bûm û ne jî bi ser bêderîbûna şevê ve bûm. Bi keziyên te ve man ax, xwezî man hilawestî bi kurtepistên te ve -Fata Hewê pir nivişt û berbejin dane xwendin di ber vê riyê de!
Tu Birîn -Birîn no gidî! Dil li ber deriyê Êvarekê pêrgî te hat û lew jî vêga li ber deriyê şevekê DÛR’ê dipê. Çavên te ne dûr, niha li şevê daye navê -niha, ne dûr!
  
Elqise cana ber vî canî, bes ne derengî şevê, lê derengî evînê jî şevekê, NEFES’ekê tu mêvana min a teqez û wekî ku dil em ê deng jî bidine hev:

Te êvarên biyan ji ber kir/ te û siya şevê li hev kir
Te navê dûriyê/ te navê dûriyê li me kir

Lew em bûn mêvan/ li dartawîkê
Li cira xewnê/ li keviya dêran

Û ro li ava/ dûr e dawiya me
Birîn diare/ bi dengê me bi dû re (5)

***

1: Malikek ji helbesteke Cegerxwîn
2: Bendek ji straneke Mihemed Şêxo
3: Malikek ji helebesteke Arjen Arî
4: Bendek ji straneke Birader
5: Straneke min

***

Nivîsa din e MEHABAD'ê ve girêdayî:

- Xweha Sibehê

-