Rohat Rosî
Rojnameya me Azadiya Welat berî 15 salan dest bi weşana heftane kiriye. Ji bo vê sedemê edîtorê rojnameyê duh (21.01.2001) nivîsek nivîsandibû. Di nivîsê de hinek gazinc hebûn. Edîtor dipirsî hûn çima rojnameyê nastînin. Lê bi ya min ev pirseke şaş e. Divê ev pirs ji xwe bikira ku pirsek wisa ji xwe bikirina; ‘Çima xwendevanên me ew qas hindik in?’
Li gorî min bersiva vê pirsê ji ber ku xwendevan tişkê ku dixwaze di rojnameyê de nabînin e. Bi ya min kêmasiya herî mezin a çapemeniya azad jî ev e. Wekî ku xwendevan tune bin tevdigerin, rojnameyê tenê li gorî dilê xwe derdixin. Gelo tu daneyên li ser xwendevanan li ba rojnameyê hene? Xwendevanên kurdî ji rojnameyeke xwerû bi kurdî çi dixwazin... Wekî anketek heta aniha çekirine?
Belê dibêjin rojnameya me rojnameyeke ramyarî ye, ser çavan... Ez dibêm tu kes ji vê ne aciz e. Lê acizî an jî kêmasî rojname tenê siyasî ye. Ma qey pir zor e hem propaxandaya xwe bike û hem jî li gorî dilê xwendevanên xwe weşanê bike?
Ez bi xwe rojê du heb rojnameyan distînim. Belkî hin kes bibêjin çima ji ber ku ez abone me lê nayê. (dibêjin mala te dûr e …bi rastî ji mala min dûr e). Lê ez dixwazim vê jî bibêjim: Ez serê sibê zû diçim dibistanê, camêrê ku rojnameya cemaetê belav dike saet di 6’an bi motorê xwe ji mala cîranê min vedigere. Ma qey pir zor e motorek ji van belavkaran re bê kirîn (lê ne motorek xirpope ku li ser ê belevkaran bibe bela an jî motor li belavkaran siwar bibe)
Ma ji bo xwedê mîzanpajek wisa amatorî dibe neviyê rûpelên rojnameyê vala ne. Ez wekî xwendevanekî ez dixwazim bizanibim ka nûçe ji hêla kê ve çêbûye…wêne aîdî kê ye. Rûpela aktuel belasebeb e. ji dêvla wê rûpelek sporê bê dayîn ê çêtir be. Zafer tuzun carinan dinivîse. Ez dixwazim rojnameya min qala maça Beşîktaşê jî bike.
Gelo çend kes nivîsekê du caran dixwînin û tew bi kurdî be. Bi kesekî re hevpeyvîn tê çêkirin lê berê di ANF’ê de hatiye weşandin. Ma çima ez ê bixwînim (ma qey pir zor e kesekî peywirdar bikin her hefteyê rojekê bi kesekî re hevpeyvînekê bike. Ez mereq dikim gelo Ahmet Turk kîjan pirtûkên kurdî xwendiye an jî Îrfan Amîda li ser BDP’ê çi difikire… Em Încî Hekîmoglu..Ayşe duzelekê dixwazin)
Divê pêvekek ku danasîna pirtûkên kurdî dike bê dayîn (pevekek bi navê pirtûkxane hatibû dayîn em dîsa her meh pirûkxanê dixwazin)
Karîkatora me Xaltîka Eyşo ji xeynî min û Xaltîka Eyşo qala her kesî dike. Lêhengê me Xaltîka Eyşo û Remo ye lê heftê carekê qala wan nabe. (Pirtûka zarokan a bi navê Pîrê û Rovî belav kirin, ez dibêm sirf ji bo Xaltîka Eyşo xêz bikin belavkirin. Min ev pirtûk dan birê xwe yê 10 salî, min got hela bixwîne. Rûpelek xwend û rahiştê li bind guhê dîwar xist. Got min ev pirtûk xwendiye. Ji ber ku ev pirtûk ji hêla Enstutîya Kurdî ya Amedê ve hatibû weşandin... Ma qey çîrokeke din tune bû?)
Tu carinan dibînî ku nivîskarek êdî nema dinivîse, tu nizanî bi ku de çûye. Tu nema bi sî û sitara wî/wê dikevî.hin nivîskar jî hene xwedê ji wan razî be di rûpela forumê de li ser her bûyerê dinivîsînin, heftê sê çar nivîsên wan têne weşandin. Neyên weşandin jî dibe.
Divê kampanyaya abonetiyê bê dest pê kirin. Ji 1’a adarê heta Newrozê seferberî bê îlankirin 30-40 hezar abone bêne peydakirin.
Dîsa jî mala we hezar carî ava be ku we min hînî nivîsandina zimanê min kurdî kir.
***
Nivîsên Rohat Rosî yên ku berê di Diyarnameyê de hatine weşandin:
.jpg)
