Bi betlaneya havînê re hejmara kesên ku şewba berazan li Almanyayê bi wan ket bû du qet û tê gotin ku dê ev hejmar heta dawiya betlaneyê çend qetên din bilindtir bibe. Kesên ji Almanyayê diçin betlaneyê şewbê bi xwe re tînin û bi vî awayî hem xwe pê dixin û hem jî li Almanyayê belav dikin.
Ji ber vê yekê tirsa min jî ew bû ku kurdên ji bo betlaneyê diçin Kurdistanê jî vê şewbê bi xwe re bibin û bi vî awayî şewb li Kurdistanê jî belav bibe. Çanda kurdan di vî warî de ji bo belavkirina şewbê zêde musaîd e; Pispor dibêjin xwe ji merhebadayîn û rûmaçkirinê dûr bigirin lê belê ev her du tişt du hîmên bingehîn ên çanda kurdan in.
Ji wê yekê jî tirsa min jî ev senaryoya komplowarî bû: Dema kurdek xwedênekirî li balefirgeheke Almanyayê xwe bêyî haya wî jê hebe bi şewba berazan bixe û here Kurdistanê, çi nas û xizmê xwe bibîne, hem merhebayê bide û hem jî here rûyên wan, gelo ka wê çend kesan bi şewbê bixe… Her wiha, ew kesên xwedênekirî pê dikevin wê çendên din bi xwe re pê bixin…
Welhasil, tirseke min a bi vî rengî hebû, lê belê heta niha di çapemeniyê de pêrgî belavbûneke şewbê ya bi vî rengî li Kurdistanê nehatime û înşalah neyim jî…
Lê ezê xwe negirim û dîsa bibêjim; dema li welêt kurdên Almanyayê di rewşeke grîp an sermagirtinê de bin, hem hay ji merhebadayîna xwe hebin û hem jî rûmaçkirinê…
Bila pêşwazîkirin û hembêzkirineke sar be lê ne rû bi rû mayîna bi şewba berazan re be…


