Cemil Oguz

(Nota pêşî: Armanca vê nivîsê ne ew e ku reklamê bike.)

Hûn ji Rîzeyiyan bipirsin herhal sedî 90'ê wan dê bibêjin ku ew ji amediyan hez nakin. Lê navê Amedê (wekî Diyarbakir) bikar tînin. Dema mesele bibe pere û berjewendî rewş wisa dibe.

Em ji serî dest pê bikin: Ez bi xwe çayeke taybet a Rîzeyê vedixwim. Li Stenbolê tenê li du cihan ev çay tê firotin. Her du cih jî hem ji mala min hem jî ji cihê karê min dûr in, lê ez diçim ji yan yek cihî û wê çayê dikirim.

Ez dîsa diçûm wê derê, ez ketim hundir, ev çi ye? "Diyarbakir Çayi". Helbet ez dizanim li Amedê çay nagihê, çayek bi vî rengî nîn e. Bêyî ez xwe bidim nasîn, min ji keçika li dikanê ku çay difirot pirsî:
- Li Diyarbekir çay çêdibe?
- Na.
- Ê, wê çaxê we çima li ser nivîsiye "Diyarbakir Çayi"?
- Diyarbekirî ji çaya tarî hez dikin. Ev çay jî çayek wisa ye loma me navê wê daniye "Diyarbakir Çayi".
- Yanê ji bo berjewendiyê we wisa kiriye...
- ...
- Baş e, we ji bo bikaranîna navê Diyarbekirê destûr girtiye?
- Ez nizanim.

Li ser paketê wêneyên sûrên Amedê jî hatiye bikaranîn.

Jixwe keçika li dikanê çay difroşe karê wê ew e ku tenê wê çayê bifroşe, helbet hay ji nav, hay ji tiştên din nîn e.

Ger em vegerin serî, belê Rîzeyî ji Amediyan hez nakin, lê dema berjewendî çêbibe, ev yek jî dibe.

"Çaya Diyarbekir"... Hûn digirîn, dikenin, hûn dizanin. Lê tiştek heye: Patenta navê Diyarbekir bi kî re ye, her kes dikare bikar bîne, xwedî heye?
Çaykur ku navê "Diyarbakir Çayi" lêkirine ji bo bikaranîna navê Diyarbekirê destûr girtiye?

Welhasil, gelek pirs, gelek gotinên din...
Me xwest em bala kesên eleqedar bikişînin ser vê, dîsa balê bikişînin ser nakokiyekê...

Foto: Cemil Oguz