Dilşêr Bêwar

“Çil û pênc roj in ewran xwe daye ber royê û misqaleke tîrêja tavê narije ser axa Kurdîstanê. Tişta herî balkêş jî ev e; bi hatina êvarê re ewr vedikişin. Hîv tîrêjên xwe yên zîvîn ber dide ser rûyê zemîn. Axa qerisî bi tîrêjên zîvîn re diçilvile.”
Bi çavpêketina vê posta li ser X’ê re, min bi rêya têlefonê ber xwe da çend rûsipiyan. Wan jî ta di derziyê re derbas kirin.

Qedrî:
Got: “Ev gotina ‘ro yê xwe di pişt ewran de veşartiye’ derewek e qethî ye.” Bi gotina “çima” yê re devê tûrê xwe vekir. Got: “Wekî tu jî dizanî, di van salên dawî de her diçe barijge kêm dibe, bi tevî ku ewr li ezmanê me têra xwe hene, lê dîsa jî barê xwe narijînin.”

Çendek berê min û dostek ji me çêtir sohbet dikir, gotinên wî bi aqilê min ve zeliqîn. Got: “Kurdên me yên serhişk dawiya dawî bûn sebeb ku ewr jî serî hildin.”
Min got: “De ne wexta henekan e?”
Ji xwe qayil, got: “Wele wî. Teyî te jî dîtiye çiyayên me gelek asê ne û hema bibêje serê wan li ewran dikevin, û serhişkên me jî li wan çiyayên asê têra xwe hene.”
Bi gotina “êêê” re keribî û got: “Bavkê min, li vê dinyayê çi hebe xwedî can in. Ê canê ewran jî heye, zêde zêde nepixîne, dixwazin birijin da ku bala wan sivik bibe. Kirine nekirine, Mikayîl Efendî memikên wan—pardon, pişta wan—nefirkandiye, wan jî serî hildaye û çûne xwe dane ber tavê da ku tav bi germiya xwe ve barê wan dayne.”
Çer min got: “Min ji diayên te re nego ‘amîn’.”
Got: “Di îmana te nim,” û têlefon di ser min da girt.

Çiyako:
“Ev komploya qapitalîzmê ye û em rê nadin tu kes roja me tarî bike. Îro roj em tekane milet in ku li hember emperyalîzmê li ber xwe didin, em ê bidin jî. Loma hatin bi ewrên sûnî ve pêşiya roja me girtin. Lê tiştek ji bîr kirin ku roja me li Îmraliyê ye û ji şewqa xwe tu tişt kêm nekiriye û nake jî. Em ê bi berxwedana xwe re xwe û miletên cînar bi manîfestoya nû re ji vê zilm û dexaletê xilas bikin.”

Qudo / Qudret:
“Ev lîstikeke kapîtalîst û siyonîst e. Wexta bi awayekî bihîstin ku Serok nehêle bi halhala Tramp û Netenyahû re kurd dirêjî Îranê bikin, wan jî rabû ewrên sûnî şandin ser axa welat û Kurdistanê bê tav hiştin. Dizanî çima?”
Bi gotina “keremke” re got: “Niha, demsal zivistan e. Lêçûna zivistanê jî naşibe tu demsalî bi vê kirina xwe re dixwazin gelê me li hember Serok serî rake, da ku Serok jî mecbûr bimîne û kurdan bike hevalbendê siyonîstan. Zû an dereng emê bi xelkê cînar re heyateke komînal a ekolojîk ava bikin.”

Mamed:
“Birayê delal şikur ji vê rojê re. Va ye edî xwişk û birakên me kêm be jî gotinên me evdên Xwedê jî didin ser kêman. Bi min her tişt eyan û beyan li ber çavan e. Tabî ji bo çavên bixwazin bibînin her wiha hiş û exlaqê ku bixwaze çîprût bibêje. Miletê me mileteke bisilman e. Bi derketina Tîktok mîktokê re miletê me rêya xwe şaş kir, û Xwedê jî me evdên gunehkar ceza dike.”

Pîşkireş:
“Ev gişk pîşkên Îbo ne. Zikmezinê qûntepik kir nekir, kurdan ew nekirin serok çû li Amerîkayê xwe da bin çengê siyonîstan û ev afat anîn ser me.”

Şirik:
“Biratiya gelan û Îmralî sersebebên vê reşezilmê ne. Ev aqil, aqilê dewleta Tirk e. Dixwazin Kurdistanê vala bikin da ku bigihîjin miradên xwe. Me neteweperweran lîska wan zû deşîfre kir. Êdî miletê me poz bi wan nake. Şefeqeke çîlqerqaş li benda me neteweperwera ye.”

Piştî min têlefon danî, li ezmanê Stenbolê nihêrî; ji ewran pêve tiştek xuya nedikir. Bi hêvîya ku ewrên kurdî ji ser me kêm nebin.