Cîhan Roj

 Wextê sî û çar deng, bûn siyeke  sor, welatekî vegirtin, Ji dilê min hat helbestekê lê bikim, min lê nekir; 

ger min lêkira ê dilê min rihet bûya; siya sor, her ma li ser dilê min!(02.11.2012)

Zivistan bû, dihatin bi karwanî

Bi dengên zîz, bi dilên ezîz

Ji hev qetandin xort û qîz

Li malan, li ser lêvan

Gotinên gulgolînî hebûn

Ken, wê beriya belekiyên berfê, biheliya...

Ro bi bask bû!

Meytên sar berfê nedihelandin

Birawo ji berfêwo

“Silava li xwengêyo”

-Li ser belekiyên berfê-

Ro bi bask bû

Silav li xwengê nekirin!

Silav li dê nekirin!

Yên ku kefîla dengan bûn

dengên xwe dan asîman;

Dê;

Kefîl e

Dê;

Deng e

Dê;

Bask e

Ber bi dilê xwe ve...

**

Têbiniya Diyarnameyê: Em wekî malper helbestan naweşînin. Lê taybetiya Roboskî kir ku em guh nedin vê rêgeza xwe. Îro bi hezaran kes li Roboskî bû û 34 kurdên ji aliyê balafirên şer ên tirk ve hatin kuştin bibîr anîn, xwestin kujer bêne diyarkirin û darizandin. Ev daxwaza me ye jî.
Helbesta Cîhan Roj jî di vê çarçoveyê de em ragihînin we.