I

Pekînêda ji her ciya merî hene,

Pekînêda soqaq pirin,

Li-Can li soqaqa gelekî geriya,

Kûlî (1) bê xebat geriya.

Û paşê-li çolê…qerewlê bê îsaf

Herroz Li-Can dikuta,

Wê rojêda wexta Li Can bû pale

Diha nehiştin pişta wî rast be.

Li çole, ciyê ku lê caa bi bîn tê,

Nişkê ve bîna baê germ hat

Û rêwîkî parçekî gazet

Li deştê unda kir.

Palê kutayî û westiyayî ew perçe hilanî,

Û ew giliyê terîxî bi dilşewitî xwend

Naha xweye welatekî û serkar

Ne ki tu be jand mandarîne-kulline.

U li ser wî kaqezê peritî wêderê,

Wekî danîbû ser çokê xwe ku diricifî,

Şiklê serkarê wî welatî lê bû

Wêderêda hatibû nivîsandibû navê Lenîn.

Û kûlîyêd kesîb li deştê çaê,

Ji wê rojê hisî şev, yanê rojê

Gelek-gelek hikyata diefirînin,

Wekî Lenîn wê wana bîr bîne.

Wekî menderîn wê bikeve, ji bestê çayê û birinc

Lenîn wê berê xwe bide Pekîna Şerrdar,

Wê gazî kûliya gişka bike.

II

Berî Li-Can dan.

Pekîn dîsa ket;

Ewî kula xwe xweyî dikir,

Soqaq gelekin. Cimaet pire

Dilê Li-Can ji birçiya difirre.

Û nişkêva…

Li-Can dengê gazetfroş

Bihîst.

Dengê wî melûl dihat, digot,

“Bolşevîkê tewrî mezin mir;

Ûrisetêda,

Lenîn

Wefat kir…

Lenîn wefat kir, ew yê ku ji perrekî dinê

Nîşana xebat hiştinê dabû,

Li-Can ji kutanê qet negriyabû,

Lê naha

Bû kûre-kura Li-Can…

III

Meh, l’ed hatin derbas bûn,

Û Li-Can bû rîkşî(2)

Li-Can mîna heywanekî bi toz û xubar,

Tu kê bejî? Wekî Li-Can najot.

Gelek kûliya

Dibîne…

Soparêrra tên berra diçin

Dibîne.

Şûrêd biriqî û niza-

Stend

Crrîne

Kûlî t’azîne.

Bayraqê merivê çîna sor

Dibîne.

Lenîn ser wanra,

Beraya soqaqêrra

Tê;

Lenîn,

Ûsa, 

Çawa şiklê wî ser kaqez,

Ç’avê xwe diqirpîne

Lenîn

Gazî Li-Can dike

- Were…

_ Were…

Û destê xwe bilind kiriye;

Zorê nîşan dide,

Taqê jorine bilind.

Çokê Li Can ditewin,

Ji kerba çena wî dirricife

- Tu kesî tiştekî nehêvşînin

Her tiştî pê lêyiyê hilînin.

Û Lêyiyê Li-Can hilanî,

Pişkê Li-Can werimîn.

Bi hers tsîn-tsen,

Li-Can

Tivingeke biriqî hilanî,

Ewî bi mêşoka fişek anî,

Naha Li-Canê me merhebeye,

Pekînêda li Şerrê qebreye.

1 Kûlî: pale

2 Rîkşî: Wan palara dibêjin, yê ku dewsa ga nîrê ‘ereba lê dikin

Ji pirtûka bi navê "Kitêba Zimanê Kurmancî" (Bona Dersxana 4'an) hatiye wergirtin. Kitêb ji hêla E. 'Evdal ve di sala 1936'an de hatiye amadekirin û ji hêla Neşra Hikumeta Şêwra Ermenistanê ve hatiye çapkirin. 

Ji bo 100 saliya Şoreşa Kewçêrê me ev helbest niha weşand.

Latînîzekirin: Ferid Demirel