Nenas Hîçistanî

Ciwanekî ku nivîskarên rojavayî xwendî di civakeke feodal de egzîstansiyalîzmê dijî./
Xwendekarekî zanîngehê dest bi kursa kurdî dike û pê mêjiyê xwe yê tecawuzkirî tefîl dike./

Karkerek di metropolên tirkan de, di nav kerxaneyan de li pey evîna dilê xwe ketiye/
Reşesmerek di navînga conconan de li rastiya xwe digere./

Keçbazek qala welatparêziyê dike ji keçên nûhatî yên zanîngehê re./
Oldarek di daşirê de keçên şilf û tazî yên hûrîwerî xeyal dike./

Teralekî ku di nav nivînan de dirêjkirî, serkeftinên xwe yên pêknehatî difikire./
Xortek bi ‘lixwexweşanîn’ê re zewiciye û hew kêmasiya jinan hîs dike./

Ji qata heştan karkerek bi firê  dikeve bi kêfxweşiya avakirina şaristaniya tirkan./
Oldarekî kurd bi navê umetiyê, sosyalîstekî kurd jî bi navê enternasyonalîzmê xulamtiya tirkan dike./

Hesenîkê Lelê

Û ez jî di quncikê çavên xwe de bi awayekî heyirî li jiyanê temaşe dikim. Bi taybetî jî li jiyana gelê xwe. Şaş û mat dibim. Ricifînek bi min digire. Dixwazim ji xwenenasiyê bifilitim û dest bi fikirînê dikim. (Ez)adiya xwe difikirim û li yên din dinêrim… Em şaristaniya barbarên duho ava dikin wekî xulaman. Li vî welatî em reşikên amerîkî ne. Em duho jî li vir bûn îro jî li vir in, lê ew bi hespan van deran dagir kirin. Îro jî rabûne ji me re behsa şaristaniyê dikin. Dîrok tinazên xwe bi me dike. Diqehirim, nikarim bipejirînim vê jînê. Tirkiye welatê min nîn e, di vir de tu tiştê li aîdê xwe nabînim. Ez li vir mişextî me. Ew ne birayên min in, xwînmijek nikare biratiyê bi min re bike. Ew xwîna min dimijin û bi xwîna min mezin dibin. Ez jî her ku diçim qels û lawaz dibim. Ez im mêtingeh ew e mêtinger, her tiştê dî vir û derew e! Ez im neynûk, ew e goşt; ez her tim têm birîn ji hatina van bi vir de ye. Navê têkiliya serdest û bindestan kirine biratiya gelan. Ez her roja Xwedê şikestinan pêk tînim. Ji ber kurdbûna xwe her tim di nêrînên wan de têm mehkûmkirin. Li her derê ew xwe wekî rastiyeke têkûz dixwazin bi me bidin qebûl kirin. Di bîr û baweriya wan de ez kirûyeke metafîzîk im. Qalkirina vê kirûyê bi xwe tiştekî beyhûde ye, di ber çavên wan de. Hewcedariya min bi şîretên wan tune ye, jixwe jiyana li vî welatî her roja Xwedê rastiya min bi min dide jiyîn. Rastiya min di her ‘nasname pirsînê’ de di hiş û mêjiyê min de olan vedide. Kurdbûna min wekî sifirekê ye, ez bi çi re lê dim encam her tim sifir e li cem wan…
Ez dixwazim êdî wekî mirovan bijîm, ne ji wan zêdetir ne jî kêmtir. Bi tenê wekî mirovan. Ne serdest ne jî bindest, bi tenê wekî mirovekî/e azad. Dixwazim bibim parçeyek ji parçeyên gerdûna holografîk. Li wan rengên jiyanê re bibim keskesorûzerek. Bila êdî ji wan rengan rengê sor wekî xwînê nebe para min. Ez jî dixwazim wekî her mirovî li pey derd û kulên rojane bikevim, ne li pey derdê pejirandina hebûna xwe. Ji durûtiyan dûr bi tenê wekî xwe bimînim û bêm pejirandin. Min dil heye ku di xaka xwe de wekî xwe bijîm û mazûvaniyê bikim ji hemû cureyên mirovan re. Bila êdî çiyayên min ên pîroz bi tenê li min nebe stargeh, bila hemû mirov hilkêşinê û li ser lûtkeyên wan de hay li biçûkatiya xwe werin, û ji ber xemsariya xwe ya bi salan xwe bi ser wan de bavêjin. Piştî xwekuştinê bila biçin ji Bêrîtanan lêborînê bixwazin. Bi tenê mafên xwe yên xwezayî dixwazim, ne zêde ne jî kêm. Min ew maf bi ‘jidayîkbûna xwe’ ve bi dest xistiye. Hûn ne Xwedê ne, ne jî Xwedewand in, kes nikare ji min mafên min ên hebûnê ji min bistîne. Heke yek ji min bistîne jî, ez di Pazdehên Tebaxan de dibim gule û di mêjiyê mirovahiyê de diteqim. Li pişt min çiya hene, pişta min zû bi zû nayê xwarê, heke were xwarê jî çiya dê bi ser wan de hilweşe. Ez ez im, bila her kes dev ji pênaseyên derewîn berde!...
Di vî welatî de ez têgiheke nenas im, ez çi dikim nikarim ji nenasiyê xilas bibim. Ew welat li min bûye hîçistan, ez çi dikim nikarim ji hîçbûnê xilas bibim. Êdî bes e, ji nenasiyê  û hîçistanê  re!...

ciyanakli@hotmail.com

ciyanakli@hotmail.com

***

Nivîsên Nenas Hîçistanî yên ku berê di Diyarnameyê de hatine weşandin:

- Min Çûyîn Divê
- Li benda te
- Dil ji min bir talan*
- TU
- Zimanê Bindestî
- HÎÇÎSTAN