Feratê Dengizî

Sal an herikîna avê.
Temen an berxwedan an jî jiyan

Tov bi hebûna xwe qet cî nagire, biçûçik e, carinan qet nayê hesaban. Lê berê wê bêhejmar û kartêker e, kardar e, herêm, cî û war têra ber, berhem û hilberîna wê nake.

Mirov jî wisa ne, mîna tov, tew mirovê berhemdar, afirînêr û karker, xwedî ked. Li ber çavan zêde nexuyane hinek jê, lê keda wan berhemdar e, mîna tovê bibereket.

Îja di jiyana me kurdan de, tovê hebûn û kedê hêja û xwedî ciyekî taybet ê giranbuha ye. Lewra ked me ber bi azadiyê ve dibe. Di van rojên teng de hewldanên çandî, siyasî, demokratî, nexasim ên wêje û agahdariyê, yên rojnamegeriyê pir zêde watedar in. Ji ber vê kedkar û rihazadên wêje, agahdarî û weşanê, stêrk û stargehên jiyanê ne, ligel cangorî û canfîdayan.

Û êş… Êş bûye jiyana me û divegere hêviyê.
Axx hevalo!
Ew dengê dawî çiqasî hevîdar bû, lê axx hevalo, ma jiyan ji me re heye! Li hemberî vê zordariyê ma gurcik dimînin an jî kezeb. Herê navê wê nexweşî ye, lê ya rast ev encamên pêkutî û kedxwariyê ne. Lê dil, ax dil pêt û agirê jiyanê ye.
Rihê wî şad be Arjen Arî jî vê rojê xatirxwestibû, bi dîlkeserî û rohnîhezî… Mirov ew qasî dikare debar bike, ma nîrê bindestiyê ew qas bi hêsanî dişikê. Lê tov berxwedêr e. Arjen dengê “Şêrgele”yan bû ku ji kûrdîrokê dihat û dibû hêza berxwedanê. Ma ne berxwedan be, ew tovê biçûk dibe hêza warjiyan an jî warcihanê. Dengê çiyayî, dengê hebûnê ye.
Tu jî delalo… Tu jî keda berxwedanê, keda tovê jiyanê bûyî hevalê Qedrî, qedirzan û qedirbilindê ber dilê min. Wan rojên teng û tarî, dema notî ku me hevdu naskir, wê germiya kenê te tinazê xwe bi dagirkeriyê dikir. Ew ken û germiya dilsoziyê bû ku li hember ew qas hovîtiya demê li ber xwe dida.
Lê ev al dê daneyê, dizanim û tu dizanî, dilrehet û dilgeş silavan bibe cem Apê Mûsa û dost û derdora wî…
Tov û berxwedan xwişk û bira ne, ji me re. Di kesayeta de şivarêya me xweşreng dibe ku em dimeşin, dilrehet be. Axa te ew ê te jidil bipêçe û bilorîne bi lorîkên dayika te, bi awazên çiyayî ew ê te xweşhal bike, tu azadê bihuştê yî, hevalo oxir be…
Di rojbûna min de te û Arjen xatirxwest, soz a berxwedanê ye ku em bi germiya azadiyê hev bipêçin û axa xwe. Tov e, ew ê ev axa dilsoz vî tovî veguherîne hêvî û jiyanê, divegerîne azadiyê.
Hezkiriyê Amedê, va te axa wê ji xwe re kir xewlane, de xwe biwestîne, ji rêya dûr hatiyî, hebikî moletanê bi de xwe, bêhna xwe vede. Bila nakokiyên vê jiyana bêbext dev ji te berdin û rehet û dilovan bî delalo…
Hezar curê kulîlkên azadiyê ji te re. Soz, soza berxwedanê ye ku tovê berxwedanê geş bibe, geş dibe.

Bi newayên warên dûr û bêriyê xwe bavêje himbêza dayika xwe.
Oxir be hevalo, oxir be.
Dilşa be!

30.10.2018, Delavê Dengiza
mamosteaydin@hotmail.com

 Nivîsên Feratê Dengizî yên ku berê di Diyarnameyê de hatine weşandin:
- QADIRO
- Hecî Şerîfa
- Ji Dengiza, Mirin
- Ez kî me!
-